pacharapon's profileบอกแล้วว่ารักๆๆๆๆๆเธอPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    October 01

    ความรักมักเป็นเช่นนี้

     

     

     


    โลกมีหลายสิ่งหลายอย่าง . . . เปลี่ยนแปลงมากขึ้นทุกวัน
    ไม่ว่าภาวะโลกร้อน . . . น้ำจะท่วมโลก . . . หรือแผ่นดินจะไหว


    ก็เหมือนชีวิตคนเราย่อมมีความไม่แน่นอน
    ตอนนี้เราอาจกำลังยิ้ม . . . อีกประเดี๋ยว . . . เราก็อาจกำลังร้องไห้
    แล้วอีกสักเดี๋ยว  . . .  เรากำลังหัวเราะก็ได้ ไม่มีอะไรแน่นอน . . .
    ชีวิตก็เหมือนละคร แล้วแต่ว่าเรากำลังเล่นบทอะไร
    มันมีทั้งสุข และทุกข์ คละเคล้ากันไป

    โดยเฉพาะความรัก . . . มักเล่นตลกกับตัวละครเสมอ
    ใครสุขสม . . . ก็ปลื้มกันไป

    ใครทุกข์ตรม . . . ก็เศร้าหมองปวดร้าว
    แต่ไม่ว่า เราจะต้องเล่นบทอะไร
    เราก็ต้องยอมรับให้ได้ว่า . . . ไม่ว่าผิดหวัง  . . .  หรือว่าสมหวัง . . .
    เราก็ต้องเผชิญกับความเป็นจริงให้ได้ …เพื่อตัวเราเอง

    ยามสมหวัง . . . เราก็สุขใจ  . . .  และมีกำลังที่จะเดินต่อไปข้างหน้าอย่างเปี่ยมล้น

    แม้ยามผิดหวัง . . . ถึงจะทุกข์ . . . แค่ไหน
    เราก็ต้องมีกำลังเดินต่อไปข้างหน้าเช่นกัน
    อย่ามัวแต่โทษว่าเป็นความผิดของใคร  . . .  หรือโทษฟ้าโทษดิน
    หรือโทษคนโน้น คนนี้ โทษไม่เรื่อย ไม่สิ้นสุด

    หากวันนี้ . . . เราอยากร้องไห้ . . . ก็ร้องเสียให้หมด . . .
    ร้องเสียทีเดียวให้สุด . . . เท่าความผิดหวังและเสียใจที่มี
    แล้วลุกขึ้น..เพื่อยิ้มรับกับวันใหม่ของเรา
    เพราะไม่มีใครสุขได้ตลอด หรือทุกข์ไม่จบไม่สิ้น

    อย่ายึดติดกับอดีตที่ผ่านมา ไม่ว่าสุข หรือ ทุกข์
    เก็บอดีต . . . ไว้ในความทรงจำ . . . เพื่อเป็นคติเตือนใจ

    ให้เราก้าวต่อไปข้างหน้าได้อย่างมั่นคง
    ให้เราฝ่าฟันอุปสรรคต่าง ๆ ด้วยความแข็งแกร่ง

    แค่เรามีสติ . . . ยึดมั่นใน . . .  พระพุทธ . . . พระธรรม . . . พระสงฆ์
    หรือสิ่งที่เรานับถือ บูชา . . . ในดวงใจ เป็นที่มั่น
    ถึงวันนี้ . . . จะไม่มีใครรักเรา . . . แต่จงจำไว้  . . .
    ไม่มีใคร . . . รักเรา . . . มากเท่าตัวเราเอง . . .

    ไม่มีชัยชนะใดยิ่งใหญ่ ..เหนือชนะ   ตนเอง
    คุณว่าใช่ หรือ ไม่


    September 20

    รูปแบบของความรัก

    รักแล้วมีความสุขมากกว่าความทุกข์...ก็รักไป
    รักแล้วมีความทุกข์มากกว่าความสุข...จงหยุดคิด
    รักแล้วทุกข์ชิบเป๋ง...แล้วจะรักไปทำไม
    ก่อนที่จะบอกว่ารักใคร...ใช้ทั้งความรู้สึกและเหตุผลร่วมในการตัดสินใจ
    บอกรักกันแล้วถนอม รักษา คุณค่าของคำๆนั้นแก่กันให้ดีที่สุด ราวกับว่าคนรักเป็นลูคีเมีย...แต่หากสุดท้ายแล้ว...ร่วมทางกันไม่ได้จริงๆ...ก็จำเป็นต้องจากจะทนเจ็บไปทุกคืนเพื่ออะไร...แต่ไม่ต้องเสียใจหากเราได้ทำทุกๆอย่างดีที่สุดเท่าที่เราสามารถทำได้ลงไปแล้ว(พิสูจน์ได้จากการที่เราขาดเค้าไปแล้วเคยนั่งบอกตัวเองว่า รู้อย่างนี้น่าจะทำอย่างนั้น น่าจะทำอย่างนี้รึเปล่า)...สุดท้ายอวยพรให้แก่กันและกันหากยังเป็นเพื่อนกันได้ก็จะเป็นสิ่งดีทีเดียวเพราะต่างคนต่างรู้จักเรื่องราวของกันและกันมามากมาย สามารถให้คำปรึกษาแก่กันได้ภายใต้จิตใจที่อยากให้เพื่อนสนิทคนหนึ่งเดินไปบนทางที่สวยงาม...อยู่ร่วมกันไม่ได้แต่อาจช่วยกันประคับประคองกันในฐานะเพื่อนที่ดีไปจนวันตายก็ได้...ใครจะรู้...  

    รักๆๆ